De prijs van een reserveparachute varieert van ? 450 tot ? 600. Zorg ervoor dat wanneer je een parachute koopt je er eentje met een keuringslabel neemt. (bv. DHV) dan weet je zeker dat je parachute aan bepaalde normen voldoet.
De prijs is vooral afhankelijk van de oppervlakte. Hoe groter de parachute, hoe meer zeilbanen er gestikt moeten worden, hoe duurder dus (werkuren).
Ik geloof dat een goede parachute in werkelijkheid ongeveer een zestal meter per seconde mag zakken. De meeste constructeurs geven betere waarden aan. Zoals Francis aangeeft bepaalt het type van vleugel, al dan niet gebroken, en jou gewicht, ook de totale zinksnelheid.
Toen Johan Gys destijds bij de Falcons overkop ging gebruikte die een te grote parachute. De parachute ging open zoals het hoorde maar er werd niet genoeg druk in de koepel opgebouwd. Daardoor begon de parachute regelmatig te golven, sloot hij zich een beetje( zoals een inklapper bij een parapente
) en opende zich telkens weer doordat hij terug meer snelheid ontwikkelde. Als je dan net de grond raakt wanneer je parachute voor een stuk gesloten is.........
Mijn parachute die ik gebruikte bij m'n duo was een PRS twin. Dat is een parachute speciaal ontworpen voor duovluchten. In het begin zakten wij aan exact zes meter per seconde en bij de landing was dit 6,3 M per seconde. (dat is wat ik uit de log van m'n compeo heb gehaald) De constructeur gaf in zijn folder een zinkwaarde op van 4,8 M/ sec. bij volle belasting.....
Eerlijk gezegd : we kwamen met een smak tegen de grond !! Achteraf denk ik niet dat de daalsnelheid de hoofdoorzaak daarvoor was. Door het tollen kon ik de hoogte totaal niet meer inschatten. Je voelt je precies in een wastrommel .Ik wist wel dat we bijna moesten landen omdat ik boomkruinen voorbij zag vliegen, maar het moment van de inpakt inschatten.
..... Je bent dus verrast wanneer je de grond raakt. Moest ik recht naar beneden gekomen zijn, zonder te draaien, dan had ik waarschijnlijk m'n voetjes kunnen zetten en door m'n benen gebogen bij de landing. Ik ben toen echter op m'n zij geland. De Rugplaat van m'n harnas heeft de klap opgevangen . M'n passagier is ogenblikkelijk tegen mij aangevlogen.
Bij de landing waren de lijnen ongeveer anderhalve meter opgerold. Ik had hem op duizend meter reeds open. Een swivel had inderdaad verhinderd dat m'n parachute zou opdraaien. Over het gebruik van een swivel is er nogal veel te doen geweest. De ene constructeur raadt het aan , de andere raadt het af. Je moet zelf de risico's overwegen. Als iemand interesse heeft kan ik de visie van wijlen Angelo Crapanzano over de swivel doorsturen. Misschien dat dat een duidelijker beeld geeft van de problematiek.
